زمام امور شهر به دست گرفتند سپس اسماعيل بن ذو النون در اوايل قرن پنجم بر طليطله دست يافت . هنگامى كه طليطله در ماه صفر سال 748 ه / 1085 م به دست قشتاليان افتاد دولت بنى ذو النون نيز در آن منطقه به پايان آمد . از آن پس اقليش نيز در زمرهء دژهاى متعددى درآمد كه پس از فتح طليطله مسيحيان بر آن استيلا يافتند . هنگامى كه سپاه مرابطى به اقليش رسيد ، محاصره را آغاز كرد و به سختى به شهر حمله نمود . مسيحيان نتوانستند از شهر دفاع كنند ، حتى نتوانستند مدت درازى به مقاومت پردازند . ازاين‌رو شهر در روز دوم يعنى روز پنجشنبه پانزدهم شوال سال 478 ه / بيست و هشتم ماه مه سال 1085 به تصرف درآمد . سپاهيان مرابطى در حال به شهر درآمدند . كاخها ويران شد و كليساها با خاك يكسان گشت و معابد فرو ريخت . مسلمانانى كه در شهر بودند به لشكرگاه مرابطين روى نهادند . و در پناه آنان قرار گرفتند . اينان اوضاع شهر را براى همكيشان خود باز نمودند و موقعيت مدافعين آن را بيان كردند . « 1 » مسيحيان مدافع شهر به دژ استوار اقليش پناه بردند و در آنجا به انتظار رسيدن مدد از سوى همكيشانشان موضع گرفتند . واقعا هم از هنگام حركت سپاه مرابطين و نفوذ آنان در اراضى قشتاله ، پادشاه سالخوردهء قشتاله آلفونسوى ششم براى بازپس راندن جنگجويان مسلمان به بسيج نيرو پرداخته بود . آلفونسو خسته و بيمار بود و نمىتوانست خود به آوردگاه حاضر شود . ازاين‌رو لشكرى نيرومند به سردارى البرهانس ( zenaH ravlA ) كه از مشاهير سرداران قشتاله در اين روزگار بود ، گسيل داشت . البرهانس پيش از اين بارها با مسلمانان بويژه در منطقه بلنسيه نبرد كرده بود . ديگر از سرداران اين سپاه همتاى او گارسيا اردونيث مودب وليعهد او سانچو بود . او نيز از سرداران مشهور بود . جمعى ديگر از سرداران منطقهء طليطله از قلعة النسور و قلعة النهر يا قلعهء عبد السلام seraneH ed alaclA و غير آن در اين سپاه شركت داشتند . يكى از شخصيتهاى بارزى كه در اين سفر جنگى همراه سپاه مىآمد انفانت سانچو فرزند و ولىعهد خردسال آلفونسوى ششم

--> ( 1 ) . اين معلومات را از نامهء امير ابو طاهر تميم كه بدان اشارت كردم برگرفته‌ام .